Als de sneeuw valt
Ik zit uit het raam te kijken en het sneeuwt. Vlokken vallen zacht naar beneden en leggen een dun wit laagje over de daken, straten en tuinen in Deurne. Het wordt meteen stiller. Harde randen verdwijnen en rommel valt minder op. Dat bedekkende witte laagje geeft even rust.
Er dan gebeurt er iets kleins. Eén sneeuwvlokje landt op het raam voor me. Heel even zie ik een prachtig, uniek patroontje. Alsof God zegt: ‘Kijk eens!’ Maar dat is het alweer weg. De sneeuwvlok smelt. Ik kan het niet vasthouden. Dat moment leert me iets. Veel dingen die wij ‘nieuw’ noemen, zijn kwetsbaar. Ze houden het niet lang vol.
Zo voelt een nieuw jaar soms ook. Je begint met goede moed. Nieuwe plannen en goede voornemens. En toch.., na een paar weken merk je: het leven is nog steeds hetzelfde. Ik ben nog steeds dezelfde met dezelfde zorgen, dezelfde vragen en dezelfde pijnpunten. In Deurne is dat net zo. Het witte laagje van de frisse start is al snel verdwenen.
Sneeuw is wat dat betreft eerlijk: ze maakt alles mooi, maar onder de sneeuw blijft de grond hetzelfde. En dat is ook bij ons zo. Misschien loopt u rond met iets dat niet opgelost is. Een gemis. Spijt. Schuld. Onrust. Dingen waar je niet graag over praat, maar die wel meereizen het nieuwe jaar in.
En toch is er echte hoop. Want God is niet ver weg gebleven. Hij is naar ons toe gekomen in Jezus Christus. Het is Kerst geweest. Jezus kwam niet om ons leven mooier te laten lijken. Hij kwam juist omdat het niet goed zit. Omdat er zonde is. Omdat er gebrokenheid is. En Hij zegt niet: ‘Los het maar op.’ Hij draagt het Zélf!
Aan het kruis droeg Hij de schuld van ieder die in Hem gelooft. Daarom hoef ik me niet beter voor te doen. Ik hoef niet te doen alsof ik het allemaal op orde heb. God belooft vergeving die écht is. De Bijbel zegt het zo: ‘al zijn je zonden rood als scharlaken, ze worden wit als sneeuw’ (Jesaja 1). Omdat Jezus ervoor betaalde.
Daarom gaat het nieuwe jaar niet eerst over een betere versie van onszelf, maar over een vaste grond. Die grond is Christus. Hij is het grote Middelpunt, omdat Hij de Redder is. Hij vergeeft, Hij geeft vrede met God en Hij leert ons leven met hoop. Misschien ziet u het nieuwe jaar met vertrouwen tegemoet. Misschien met angst. Maar één ding is zeker: als de sneeuw smelt en ‘het gewone’ weer zichtbaar wordt, blijft de Heere dezelfde. Wie op Christus vertrouwt, staat niet op glad ijs, maar op een rots.
Laten we dit jaar beginnen met een eenvoudig gebed: ‘Heere Jezus, wees Ú mijn toekomst’. Want, waar Hij is, daar is het goed.
Ds. Arjan Smit
